Ο Δήμος Θεσσαλονίκης προκήρυξε Πανελλήνιο ανοιχτό διαγωνισμό για την αναγέννηση της πλατείας Ελευθερίας, ενός χώρου συνδεδεμένου με τον διωγμό 50.000 Εβραίων κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι όροι του διαγωνισμού αναφέρονταν στη συλλογική μνήμη και τη συμβολοποίηση, ώστε η πλατεία να καταστεί ξανά λειτουργική και να ενταχθεί στον περιβάλλοντα αστικό ιστό. Η στρατηγική μας ήταν να αντιμετωπίσουμε τον δημόσιο υπαίθριο χώρο ως πολιτική δήλωση, ως τόπο συλλογικής μνήμης. Για εμάς, ο χώρος βρίσκεται «ανάμεσα» στο παρελθόν και το παρόν, ανάμεσα στο «εκεί» και το «τώρα». Ο απρόσωπος χώρος μετατρέπεται σε προσωπικό τόπο μνήμης. Η ιδέα αφορά το όριο που «κόβει» τον χώρο στα δύο. Έτσι, το ίχνος της τομής είναι παρόν με διάφορους τρόπους: ως ίχνη στο δάπεδο, ως στοιχεία νερού, ως απομονωμένοι ιδιωτικοί χώροι την ημέρα, και ως έντονο φωτεινό σήμα τη νύχτα. Βραβευτήκαμε με το δεύτερο βραβείο τον Αύγουστο του 2013.
